بانکداری در عصر بحران

بانکداری در ایران در سال‌های اخیر در محیطی فعالیت می‌کند که در آن نوسان و عدم‌قطعیت، به یک ویژگی ساختاری تبدیل شده است نه یک وضعیت مقطعی. در چنین شرایطی، مساله صرفا حفظ سودآوری یا مدیریت ترازنامه نیست، بلکه توانایی بانک‌ها در تداوم ارائه خدمات پایدار در بسترهای دیجیتال به یکی از محورهای اصلی ارزیابی عملکرد آنها تبدیل شده است. در این میان، «تاب‌آوری دیجیتال» به‌عنوان مفهومی فنی و سازمانی، به‌تدریج جایگاه خود را در ادبیات سیاستگذاری و مدیریت بانکی پیدا کرده، هرچند هنوز تا تبدیل شدن به یک استاندارد عملیاتی فراگیر فاصله دارد.